24 mar. 2017

UNHA CORRUPCIÓN CON BOA SAÚDE

PUBLICADO EN : Diario de Ferrol; Galicia Confidencial; La Opinión; La Región; Faro de Vigo; Atlántico Diario;  Globedia


A corrupción non precisa de estériles comisións de investigación, o que require para  a súa erradicación, é maior severidade no seu marco legal,  e a  intervención decidida da xudicatura   á marxe de toda inxerencia  política.
Para que  se produza un caso  de corrupción  teñen de confluír necesariamente  dous elementos esenciais ; tal son, o corruptor que achega a pasta e o corrupto que a trinca, pois sen convir   este esquema básico  de concorrencia é imposible tal posibilidade, por iso é polo que sexa a oferta de contrapartida a  clave de consumación,  pois  sen a obtención e garantía  dun beneficio superior ao importe da mordida non é crible que un empresario entregue  comisións a un partido político para o seu financiamento,  e moito menos que por altruísmo fágao sen nada a cambio en concepto  de "donativos"   desinteresado.

Pero a pesar do inverosímil, tal  coartada convértese asiduamente   no  subterfuxio utilizado con farta frecuencia ao obxecto  poder eludir todo ligazón entre  a mordida desembolsada  e a  indebida adxudicación da obra  pública, coa finalidade de maquillar a ilegalidade  do procedemento contractual, por resultar obvio que os actos de corrupción non se estampan   en carta de pago, pero tamén  para que os empresarios implicados, a pesar da súa pertenza  á  trama e da súa función propulsora como corruptores sigan librándose xudicialmente de ser investigados  e mantéñanse  á marxe  de toda  implicación como resulta ser notorio

Trato  de inmunidade que acentúa a tendencia á deterioración mercantil,  posto que   o  70%  dos empresarios do gremio  ven como "habitual" o suborno e a corrupción no seu trato de relación coas  administracións públicas, consolidando esa tendencia a instauración  dun círculo vicioso onde as empresas que aspiran a ter baza no  mercado de contratación asumen   facelo acatando   de partida a mala praxe dun marco corrupto, é dicir, que para acceder ao mercado de contratación aceptan incorporarse ao circuíto mafioso que caracteriza a pervertida  relación entre  empresas e  membros políticos das administracións públicas; un  serio problema  que debe ser afrontado  de maneira integral dada a súa condición  de asunto  de Estado e o seu notorio interese social.

É por iso , que nunha España onde a    corrupción  adoptou diferentes caras, para a súa erradicación, o camiño  non  sexa constituír comisións de investigación parlamentaria  coa finalidade de redescubrir o que estamos fartos de saber,  ou mellor dito, de saber  máis do  mesmo sobre o que xa sabemos; sendo que  por tal complexidade e envergadura, a mellor loita contra a corrupción  ademais de promover   a revisión  integral da lexislación que rexe a  contratación pública  que   posibilita a súa consumación,  o obxectivo primordial  pase pola  inmediata despolitización  da Xustiza.

Pois sobra dicir que a inxerencia do  poder político, no funzonamento do sistema xudicial polo seu carácter fiscalizador, ademais de condicionar a máis fundamental hixiene democrática, coa súa intromisión, dificulta que as institucións de xustiza actúen respecto diso coa dilixencia e independencia debida; deterioración que obedece á tendenciosa repartición utilizada  polos partidos políticos de sempre,   á hora de nomease aos membros do órgano de control e goberno de xuíces e maxistrados, quen ao ser designados   por vínculos de afinidade, actúan  máis como verdadeiros satélites dos intereses partidistas do seu nominador que como imparciais servidores públicos.

De idéntico xeito débese corrixir a función  dunha  xerarquizada fiscalía  cuxas reforzadas  atribucións  en substitución do xuíz instrutor, e a súa mais que  directa dependencia  do Executivo,  convértelle  en potencial obstáculo na resolución  das mais comprometidas  causas penais contra da corrupción política; tendo en conta que de non producirse os cambios que a situación esixe, a Xustiza influída polos compoñentes menos recomendable da política , por interesada  unanimidade, seguirán sendo o referente do envilecemento do noso sistema democrático.

Por iso é polo que o feito de decidir  no Congreso  investigar a caixa B do PP, pola súa inutilidade sexa gastar a pólvora en salvas, pois dificilmente  a comisión constituída para o efecto  logrará sacar en claro  aspectos descoñecidos  dos xa publicitados,  nin no mellor dos casos poñer en marcha medidas correctoras que non tropecen  de plano  co impedimento    xudicial xa referido.

A orientación ten de ser outra, pois o efectivo é levar a termo unha "verdadeira cruzada" anticorrupción,  establecendo ademais dos xa referidos cambios do sistema xudicial sen mangoneo  político  nin  impunidade,  un reaxuste en profundidade, a través de pautas políticas de transformación  e rexeneración efectiva da función pública, como demais  medidas paliativas , que entre outras  deben pasar  forzosamente pola  supresión total  dos aforamentos,  a  imprescriptibilidad dos delitos de corrupción, a incorporación á lexislación penal do enriquecemento ilícito e o  impedimento a beneficios  penais dos condenados que non  devolvesen  o  diñeiro subtraído. 

Co acompañamento da  suspensión   de concorrencia ao mercado de licitación  dos ata agora desapercibidos  e intocables empresarios corruptores  e a inclusión  en tipificación  penal  da falsidade deliberada  nos declarativos contables das  organizacións políticas, como única  forma de combater   este andazo

E mentres isto non aconteza, a corrupción seguirá gozando  de boa saúde


No hay comentarios:

Publicar un comentario