2 sept. 2016

A BANDEIRA DO CONSTITUCIONALISMO



PUBLICADO EN : Diario de Ferrol; Galicia Confidencial; La Opinión; La Región; Faro de Vigo; Atlántico Diario;  Globedia


Utilizar o constitucionalismo restritivo para colocar fóra de xogo  a quen defende a diversidade  plurinacional  do país, ademais  dun recorte de espazo   aos adversarios políticos, é unha manobra de neutralización dos contendentes á formación de goberno.


Do mesmo xeito que ocorre coa  economía,  é probado que o espírito garantista  e social da Constitución esta incautado  pola oligarquía económico-financeira, ata  o extremo  de poder afirmar sen ambaxes que nos achamos   ante  unha usurpación do noso foro fundamental, cuxa repercusión, fai inoperativos  os mecanismos de control e  as instancias fiscalizadoras do sistema constitucional. Convertendo así á propia Carta Magna nun sen sentido de vantaxes totalmente impropias dunha democracia real e  cuxa influencia fai inviable  que os teóricos dereitos da cidadanía póidanse facer realidade, transformando por iso en certo o dito, que unha Constitución sen cidadáns que a manteñan viva non é máis que  papel mollado

Resultando  preocupante  por tanto que mentres que  tal eventualidade domina o noso escenario político e ao tempo de incumprirse reiteradamente os artigos do marco constitucional relativos aos dereitos e liberdades no ámbito da cidadanía, a dereita política responsable de tal  quebrantamento, representada polo PP e C's, con total descaro  non dubidan  en utilizar  a Constitución  como arma arreboladiza contradicindo o espírito da súa propia finalidade, para así a pesar de manter unha posicióndiscordante e verse forzada como foi o caso a aceptar  de mala gana o contido aprobado no referendo de 1978, proclamarse agora como o mais  fervente  dos  seus paladíns. 
Xerando  con tal  proceder  un   falso constitucionalismo,  cuxa  única finalidade  lonxe de garantir  o cumprimento  dos seus dereitos inherentes, é utilizar o subliminar do seu concepto  como fórmula   de dominio parlamentario, coa única intención   de monopolizar a súa aplicación    en vantaxe    dos seus propios intereses políticos no seu tortuoso percorrido cara ao      asalto  do poder.

Unha gran impostura  coa excluínte intención de situar    a determinados partidos  á marxe dun  mal entendido orde democrática  , ou o que é o mesmo, fóra do campo dos partidos constitucionalistas, ao só obxecto  de consagrarse en exclusiva como referentes do  bo funcionamento do sistema, tratando con iso  minar  o  prestixio e recortar espazos aos seus adversarios.

Debesen reflexionar e   ter asumido que o feito de reafirmarse  na utilización interesada  do marco constitucional non axuda en nada  a corrixir  os prexuízos territoriais do país nin   a modernizar a xestión do Estado, tal é así, que de non vetar o recoñecemento da súa realidade plurinacional e o dereito para decidir como foi o caso,  púidose constituír Goberno sen necesidade de celebrar segundos comicios; unha negativa que de persistir en reincidencia conduciranos irremediablemente a un terceiro encontro coas urnas.

Facéndose por tanto  necesario  darlle un envorco  á situación  para asumir  de partida as diferenzas e singularidades nacionais con todas as súas consecuencias,  e con iso,  renunciar expresamente  á continuidade  do actual modelo  de estado   baseado no unitarismo identitario que ademais de contraproducente  e xerador de tensións políticas é algo que polo  seu desaxuste coa realidade xa debese  formar parte  da nosa  historia.

As formacións autoproclamadas constitucionalistas que  tentan manter un statu quo baseado na desigualdade, non debesen pasar por alto que a democracia non outorga patente de corso,  e que a expresión  do poder cidadán a través do voto nas urnas  ten idéntico valor  sen  distingos nin discriminacións, sendo por tanto  que a condición de cargo  político non teña atribuído graos de relevancia en consonancia  a niveis de aceptación da   Constitución,  que devandito sexa de paso, neste caso, só inclúe  a indisoluble unidade da Nación Española, a innegable vocación europeísta e o compromiso cunha política antiterrorista.

Que non así a cuestión crucial da mesma, é dicir, o  sistema de dereitos e de liberdades, cuxa   salvagarda nas súas vertentes individuais e colectivas, civís e sociais, foi asumida integralmente por Podemos e as súas confluencias do mesmo xeito que por EU, que a través da súa acción política, demostraron ser moito mais constitucionalistas que quen defendendo intereses espurios  se arrogan  tal condición .

Por iso é polo que tras o feito de establecer  un linde  entre os constitucionalistas  e os que non o son,  exista `a perversa  intención  de excluír do escenario político  a quen rexeite a indisoluble unidade de España, como tamén  a aqueles outros que cuestionando a estruturación territorial do Estado e asumindo a súa realidade plurinacional decidan  postularse  en favor  do dereito para decidir, e todo coa  planificada intención  de restrinxir  toda posibilidade   a explorar    unha alternativa de goberno  que participado  polas  forzas nacionalistas e independentistas  permita desenvolver un proxecto político con maioría suficiente capaz de recompoñer  a situación na que nos atopamos  e evitar con iso   o inútil enredo dun novo proceso electoral.

A aritmética electoral  dá para iso, só falta deixar funcionar  á democracia 








.

No hay comentarios:

Publicar un comentario