2 oct. 2010

O PARTIDO POPULAR ENRÉDASE NO ECUADOR



Cando os países do sur do continente americano UNASUR,  despois de sufrir  unha permanente etapa   de ditaduras  militares,,  parece alcanzasen xeneralizar a implantación uniforme do réxime democrático na totalidade das nacións  da súa órbita, outra vez, os iluminados de sempre os liberadores dos seus propios intereses, pisando a vontade popular deciden, esta vez en Ecuador, recuperar o súa singular taifa de privilexios a través dun intento  golpe estado aínda que para iso houberan  de correr ríos de sangue.

Pero o kafkiano desta odisea golpista,  é o feito que a efectos informativos  os implicados directos na maraña  , ante o fallo da súa colleita   e a efectos de tapar complicidade, agora, proxecten ao exterior do país  a noticia de que os únicos  promotores eran   uns desventurados  policías que tomaron unilateralmente tal  decisión en réplica a unha  redución dos seus beneficios salariais
Pois ben, agora resulta  que nesta rebelión involucionista, parece que  os titiriteros que movían os fíos entre bastidores,  ante o fracaso da súa algarada tentan  inculpan ás marionetas,,,, isto xa é colmo!


Pero o acabouse,tivo un protagonista  desde España que non foi outro  que o portavoz de exteriores do PP no Congreso, Gustavo de Arístegui, cando coñecedor  da derrota dos golpistas,   nunha interferencia desafortunada,  demanda  do presidente constitucional Rafael Correa, respecto cara ao  ex presidente conservador Lucio Gutiérrez,  do que  o máximo mandatario  asegura que foi o instigador dos sublevados. A xulgar pola intervención do   deputado español parece demostrar que ou sabe máis da conta ou é que non se decata, pero todo apunta ao primeiro.
 
É inaudito que  o deputado español poida asegurar a non participación na trama  do ex - mandatario ecuatoriano Gutiérrez, cando xa no 2007 todas as pescudas apuntábanlle como parte implicada en complot contra o actual Goberno, no que se barallaba a toma do poder  co asasinato do presidente incluída. E no caso presente, é notorio o achegamento ao clan  dos   Gutiérrez dos sublevados que no  xoves negro de Ecuador, participaron no asalto da TV pública co obxectivo de interromper as emisións, pois nese cortexo de insurrectos,  o seu propio avogado resultou ser un dos activistas.

Sen que tales pistas  sexan  factor concluínte da  súa participación nos feitos, se evidencia que a persoa en cuestión  profesa escaso culto ás formas democráticas, por tanto, o  Sr. Arístegui, debese afastarse de malas compañías e antes de pronunciarse de forma prematura sobro os acontecementos,   habería de agardar a coñecer a versión oficial sobre  quen foron os autores intelectuais da insubordinación, e non exercer o papel de valedor  dun personaxe de dubidosa reputación  e escasa confianza.

O deputado español do grupo popular pode dedicarse a outros mesteres  menos complexos, pero o non xustificable é a súa permanencia en responsabilidades  desa envergadura  política,  pois a súa actividade  interventora  é totalmente desafortunada e o que é mais grave  coa súa carencia diplomática e predisposición tendenciosa, xera un continuo encontrón nos  foros internacional que en nada axuda a capitalizar a imaxe no exterior do grupo conservador español.

O Partido Popular,  ha ter presente que na actualidade  o  conxunto de estados suramericanos conquistaron un fito histórico, tal é o  feito,  de ter logrado a instauración xeneralizada  de sistemas democráticos cuxos gobernos á marxe do seu signo político son  vivo reflexo da  vontade popular, e por iso, a súa lexitimación é incuestionable.

Por tanto, cando a involución  faga acto de presenza nese marco xeográfico, á marxe da tendencia política dos  artífices implicados, só cabe unha resposta, e non ha ser outra que o rexeitamento contundente sen mais paliativos e a esixencia de expurgar  responsabilidades até as últimas consecuencias, pois non se pode entrar no  contrasenso e mostrar condescendencia  con quen tentan alterar a orde constitucional e someter a vontade popular ás súas pretensións.

Iso polo menos, é unha obrigación de quen nun país como o noso  contraeu o compromiso de defender os valores democráticos, pois suposto contrario por contradición de correspondencia, a dúbida estaría servida.









No hay comentarios:

Publicar un comentario