12 may. 2017

FERROLTERRA: MENTIRA RUÍN

PUBLICADO EN : Diario de Ferrol; Galicia Confidencial; La Opinión; La Región; Faro de Vigo; Atlántico Diario;  Globedia


O baile de prazos do AVE,  acumula sete calendarios e  un  atraso de doce anos, e a pesar que as erróneas previsións son da autoría  do  PP e do PSOE, agora, o culpable da dilación resulta ser Podemos pola  súa negativa a colaborar nun  novo  simulacro.

A proposta mixta sobre o AVE e demais infraestruturas galaicas  que en simulada  defensa do interese xeral referendaron  o pasado mércores no pleno da Cámara Alta os senadores do PP e o PSOE,  non pasa de ser unha parodia, outra simulación de aparente preocupación coa que seducir á cidadanía, desde o punto e hora  que no  implícito da devandita  moción  a totalidade dos asuntos a debate  foron  compromisos xa asumidos con anterioridade  polo Goberno, de aí, a nula eficacia  da iniciativa e o inútil da súa tramitación, non sendo de recibo en calquera caso, que os responsables da alteración de prazos  e condicións da construción  dunha  rede de Alta Velocidade que xa debese estar acabada con anterioridade, tenten camuflar  os seus incumprimentos, postulándose agora como resoltos defensores  da súa axilización.  

O que si debesen  explicar  os promotores  desta  reiteración parlamentaria   aos residentes do hiterland de Ferrolterra, é a  causa que  motivou  que do texto da súa proposta sobre o "modelo global de infraestruturas  de Galicia", caese, a inclusión inicial de melloramiento da liña ferroviaria Ferrol-A Coruña, unha exclusión arbitraria que ademais de motivar o rexeitamento de Podemos, vén  demostrar unha vez máis, que para as formacións que conformaron a longa singradura bipartidista, as prioridades infraestructurais que demanda o ámbito xeográfico da Galicia  setentrional, simplemente,  nin contan  nin existen.

Así revela o comprometido proceder duns políticos de pesebre,  que ao tempo de dedicar a súa función parlamentaria a repetir acordos xa tomados, non reparan en borrar da súa axenda de prioridades a situación de disfuncionalidade dunha rede ferroviaria  de proximidade, que como ocorre con a liña Ferrol-A Coruña, os seus 69 quilómetros de obsoleto e inapropiado itinerario, fan que os usuarios do servizo teñan  de empregar ata hora e media do seu tempo na viaxe. 

Unha conduta de renuncia a dispoñer de liñas adaptadas á velocidade,  que  pon de manifesto a negativa posición de ambas as formacións políticascara a un modelo de transporte ferroviario máis sustentable, pechando así toda posibilidade  á  súa conversión efectiva en liña de proximidades, e iso é así de evidente, por máis que na súa dinámica de dobre xogo os seus pupilos nas corporacións locais dos concellos da  contorna   maniféstense en sentido oposto. 

É por iso, que por mais  utilización que fagan da mass media  para disfrazar con titulares  a realidade, este novo feito de marxinación,   é unha evidencia máis   da  falta de sensibilidade e manifesta  despreocupación pola  comarca de Ferrolterra de socialistas e populares, unha nova  actitude de deixamento que vén  acentuar a súa  situación periférica, ao descapitalizar aínda mais as prestacións do  seu ámbito espacial, e con iso, a reafirmación da súa condición terminal, unha problemática engadida que non fai mais que empeorar a xa moi complexa situación  que representa o feito de afectar  a un  marco xeográfico comunicado territorialmente por unha prestación  infraestructural de fin de traxecto, e por tanto,  exenta de continuidade. 

Un novo capítulo de indolencia, por parte, dos membros das mesma siglas políticas que se mantiveron pasivos e ausentes cando disfrazada de reconversión  desmantelábase o sector naval,  referente esencial do noso tecido produtivo; os mesmos, que transformaron  os seus ensaios de reindustrialización no mais negativo referente estatístico de todo o Estado, como poñen de relevo os adversos índices que arroxa a unidade comarcal no aspecto migratorio, demográfico  e de emprego, e que por contraproducentes sitúannos de xeito irreversíbel  no furgón de cola do país.

Pero se a iso engadimos a súa actitude de capitulación cando a comarca tivo a oportunidade de mudar a súa condición  periférica e converterse mediante o  nexo  de unión  entre a AP- 9 e o Corredor Litoral do a Transcantábrica, en área emisora e receptora dos tráficos  entre o Eixo Atlántico e Europa, e por tanto, en enclave estratéxico e de privilexiada condición de emprazamento que exercería como acicate do seu relanzamento económico. 

E sabendo que a pesar da  sobrada racionalidade territorial da formulación, aquela interconexión para  a zona, quedou abortada pola actitude de gregarismo político  mantido polos  mesmos grupos que agora no Senado tratan  de paliar os permanentes problemas de visibilidade na (A-8), a "autovía da néboa", ese espantallo infraestructural  de nula utilidade que sen mais argumento que satisfacer  ao "capo" de Vilalba. afundiu definitivamente  o futuro da comarca de Ferrol e o das  súas xentes.

Nula confianza por tanto,  deben  depositar as xentes   destas latitudes en quen  durante tres longas décadas non só demostraron ser incapaces de achegar solucións aos problemas que eles mesmos crearon, senón que ademais na súa desidia, seguen mantendo a  indefinición sobre  necesidades infraestructurais decisivas no ámbito do sector naval, como resulta ser a construción dun novo dique seco co que poder ampliar a actividade de reparacións a novas unidades de frota,  e acceder así, a un mercado  do que actualmente se esta excluído. 

Do mesmo xeito que afrontar a necesaria  corrección da excedida afección de servidume da Rolda Oeste no estaleiro de Fene,  que por necesidade da factoría  debe ser emendada acorde a formulacións  integradoras  e de maior coherencia territorial. 

Sen que ante tal desatino caiba o cinismo de tentar  repercutir a Podemos  os  resultados da súa propia ineptitude

No hay comentarios:

Publicar un comentario