21 ene. 2017

E A POLÍTICA FÍXOSE OFICIO

PUBLICADO EN : Diario de Ferrol; Galicia Confidencial; La Opinión; La Región; Faro de Vigo; Atlántico Diario;  Globedia

Circunscribir a función política ao exclusivo ámbito da actuación institucional con deserción expresa á mobilización popular, é renunciar á esencia democrática e converter o seu labor en oficio.

A función política que pola súa relevancia debese estar desempeñada por persoas de probado talento, por representantes que fixasen  a solución dos problemas da sociedade como obxectivo preferente, polo xeral, está a ser exercida por quen na súa ambición tenden a apartarse de tal finalidade pensando máis na súa propia supervivencia que no ben común, sen  reparar o mais mínimo  en contravir as súas promesas electorais ou en facer o oposto do contido dos seus programas, unha actitude onde a exemplaridade, a ética e demais valores brillan pola súa ausencia, facilitando con iso cancha aberta á política  do oportunismo, o erro e o embuste.

Non sendo de estrañar por tanto que aos ollos da sociedade, a nefasta actuación sostida pola nosa clase política situásese durante meses consecutivos  como terceira preocupación nacional; polo menos isto é o que reflicte de forma iterativa o barómetro do Centro de Investigacións Sociolóxicas (CIS), dando a entender con iso  que nos tempos que corren a actividade política está desacreditada, e que os seus compoñentes,  mais que representar unha solución convertéronse nun dos nosos  maiores problemas; evidenciando  ademais a sondaxe a través do seu resultado,  o pernicioso efecto  entre o seu  escaso nivel de eficiencia e o auxe na mediocridade dos seus membros, un risco que facilita desde a inferioridade a tendencia á profesionalización da acción  política e con iso o  manexo clientelar da administración pública. 

O ascenso dos profesionais  da política faise cada día  mais prolífico, sendo abondoso o gremio dos "políticos de berce", desa confraría de militantes  que parecen ser nados na sede do seu partido,  sen ter no seu haber mais vínculo  laboral coñecido  que o mantido en exclusiva e de sempre coas súas  siglas de pertenza, ás que por tanto, defenden  en correspondencia  mais alá que o interese xeral, un factor de dependencia que induce por tanto   á desconfianza,  pois malamente pódeselle outorgar fiabilidade política  a quen trata de facer dela a súa actividade permanente  e a súa persistente fonte de ingresos; por canto dita determinación  é incompatible  co  exercicio de dar servizo á comunidade.

Susana Díaz e Patxi López como eternos asalariados institucionais, coa súa táctica en perpetuar  a súa continuidade na elite custe o que custe, son portada do catálogo dos salientados políticos profesionais e do seu hábito de conduta, que á marxe da súa pretendida condición distintiva temos  de uniformar  en comportamento   a teor  da idéntica cantilena ofrecendo   un cambio político en vantaxe do  conxunto da sociedade, cando o   testemuño da súa  función executiva  revela de xeito evidente que ambos  só tratan de enganar mediante un cambio de maquillaxe  para que en definitiva a cousa  siga igual.

Pois a súa única finalidade tras o halo das súas demandas, é  lograr permanecer na política como actividade lucrativa  ata a xubilación, é dicir, garantir a todo custo  a súa permanencia in eternum nese foro,  asegurando un  proceso de ascenso  continuo ata alcanzar a maior relevancia sen necesidade de traballar noutra actividade allea.

Referente extrapolable  a un amplo sector da familia política  e motivo  da baixa reputación que envolve  á actual clase dirixente afectada nas últimas décadas por unha constante deterioración e cuxos efectos, acentúan a proclividade cara a políticos ignorantes ou corruptos, impedindo con iso que o desempeño da actividades sexa exercida por persoas honradas e profesionalmente competentes, o que contribúe a unha progresiva degradación da nosa clase política, cuxa repercusión  fai  que o noso país siga a ser unha inmensa esterqueira, e que a rexeneración democrática da súa vida pública siga amater a condición de materia pendente, sendo difícil  por iso  que unha colectividade íntegra, con criterio propio e altura  de miras poida seguir soportando por mais tempo este proceder.


De aí o perigo de non reaccionar de forma combativa contra a tendencia expansiva á profesionalización da política,   pois a súa masificación e o carácter acomodaticio dos seus integrantes fai que a burocratización  e a afanosa concentración  política dos seus afíns no foro das institucións, contribúa á deterioraciòn por esgotamento da conflitividade social e o efecto   que a súa repercusión xera  ao   facilitar que se perdan gran parte das conquistas sociais  que logradas en anos previos mantéñense  na actualidade.

Sendo por iso , que a cidadanía no seu conxunto, como responsable  última do  aldraxante espectáculo que veñen ofrecendo os membros da clase política proclives á súa profesionalización , pola repercusión  dos seus lesivos  efectos, estea obrigada a proceder en corrección, e de forma  deliberada e contumaz impedir  a proliferación de tal tendencia en aras a reconducir a situación e lograr así que a eficiencia, a honradez e a xestión pública impóñase  a a vergoñentas actitudes políticas

No hay comentarios:

Publicar un comentario