19 ago. 2016

PODEMOS E VICEVERSA

PUBLICADO EN : Diario de Ferrol; Galicia Confidencial; La Opinión; La Región; Faro de Vigo; Atlántico Diario;  Globedia



A inclusión a contrarreloxo de Podemos no conglomerado de en Marea, mais que un proceso de fusión foi unha anexión forzada, que por responsable proceder con posterioridade á celebración dos comicios, en razón á conflitividade  causada, a súa continuidade ou cancelación debe ser determinada polo conxunto dos seus  adscritos.

O obsesivo apego á  xerarquía  que acompaña o comportamento dunha gran parte do elenco de "illuminatis do vanguardismo" político, é sen dúbida un dos obstáculos que dificulta a cohesión efectiva da esquerda e principal causa da permanente guerra civil desatada no seu seo, que ademais  da contraproducente repercusión electoral, para xúbilo da dereita, fai que se prodiguen desagradables  escenas de relación entre amplos sectores da súa diversidade  militante.

E todo a pesar  do revés  que supuxo  o  último trompazo nas urnas  que tirou   por terra  o optimismo  das expectativas creadas  no contexto dun suposto  marco de unidade, que pola súa propia natureza resultou ser  un todo ficticio, e iso,  como consecuencia de indisciplinas e rebeldías entre faccións rivais,  que puxo de manifesto  que o verdadeiro motivo  dos continuos fracasos en alcanzar  a meta prevista  foi a falta  de compás político, carencia, que facilitou  que  os chamados a facerse cargo desta encomenda, prestasen  maior interese en salvagardar a súa cota de poder  e o seu posto na lista electoral que en satisfacer a reivindicación e clamor popular  en esixencia social dunha  confluencia de esquerdas.  

Pero se tales condutas eran expresión característica da vella política,  capitaneada  desde a Transición  por uns  funestos dirixentes ,  non resulta asumible  que agora Podemos como motor alternativo da nova esquerda nada  da frustración que produciu a  degradada situación do sistema, despois de afianzarse no escenario político mediante a capitalización do voto de protesta e do descontento social, déixese  tentar pola  hipótese dunha ecuación de gobernabilidade,   e proceda  en revisión  dos  seus propios actos desdicindo  os postulados   que fundamentaron  a súa propia xénese. 

Tendo en conta que  a consecución da unidade  popular, non por necesaria admite ser alcanzada á conta de calquera prezo, e moito menos botando man de concesións involucionistas, pois todo pacto inobservante coa rexeneración democrática mais que facilitar saídas políticas de progreso  acentúan  a complexidade das problemáticas; especialmente, cando as claves  de adhesión veñen precedidas dun marcado signo negativo.

Con todo, a montaxe do  'quebracabezas' da unidade ten mais difícil encaixe cando como ocorre  en Galicia  son os  egos os que se fan donos  da situación   e os que  impoñen o pleno dominio, para así, en lugar  dunha  confluencia en pé de igualdade,  sen razón aparente,  instruír a absorción  forzada con imposición    de renuncia expresa a siglas  e identidade electoral, resultando  así que  en lugar  de darse un proceso de negociación  de igual a igual imponse  o criterio unilateral  dos representantes da vella política,  onde os seus protagonistas   atribúense  o  pleno control  con subtracción  inducida  do protagonismo  de adscrición. 

Unha actitude  onde brilla pola súa ausencia  a   xenerosidade e responsabilidade que debese acompañar  un proceso de unidade  integrador  e sen exclusións  para dese modo harmonizar a estabilidade  no seu seo e evitar con iso  a repetición   das contraproducentes consecuencias electorais sufridas nos últimos comicios xerais  como consecuencia de levar a termo  unha confluencia  de modo  artificioso e á marxe   da  vontade militante.

É por iso que na  actual  tesitura cando  o clima de inestabilidade  e o enfrontamento son  a nota dominante  no seo da  aparente confluencia de en Marea, sen  aparcar o actual desapego e  rebaixar tensión en aras  a lograr  un cambio de actitude  na complexa relación existente, difícil exponse o obxectivo de construír unha vitoria electoral que facilite o acceso ao Goberno da Xunta, pois a persistencia  de desavinzas  ao único que nos pode conducir é ao derrotismo  e prexudicar  con iso  as expectativas  dun cambio real  cara ao progresismo.

Por iso é polo que a integración  ás alancadas  de Podemos  na nova  estrutura de en Marea consumado contra o acordo das súas bases, ao coincidir  no tempo coa  inminencia das eleccións autonómicas, resulte ser unha continxencia que sen  diminuír complexidade ao conflito,  si pode rebaixar temporalmente tensións  discordantes polo mutuo acordo entre as partes en poñer freo ás aspiracións do actual presidente, Alberto Núñez Feijóo, para revalidar o seu mandato.

Ocasión  que administrada de forma axeitada en vía  a conquistar    o  obxectivo previsto, atenuará a tensión existente  á vez de facilitar a creación de condicións de restitución da unidade perdida e con iso arraigar a confluencia política como aposta estratéxica da esquerda e o seu afianzamento hexemónico en Galicia.

Un primeiro paso cara á estabilidade que ademais da  revisión de postulados  require unha achega  de fraternidade colectiva, ou na súa falta desandar o camiño percorrido

No hay comentarios:

Publicar un comentario