1 ene. 2011

O MOER DO MUIÑEIRO

PUBLICADO Diario de Ferrol; martes, 04 de enero del 2011



A carencia de regatos  fluviais, fixo que no  núcleo urbano de Ferrol, non proliferase a  arquitectura popular dos  muíños hidráulicos;  pero contrariando tal ausencia, miren vostedes por onde, contra todo prognóstico,  con notoria asiduidade, o aparteiro  Felipe do Muhiño,  abre de comporta  da canle e fai  virar o rodicio dun singular muíño de fantasías. A xulgar polos feitos, este muiñeiro do delirio ten arraigada a teima  de saturar a maega até os  bordos cun único cereal, que como a cebada,  reserva  en exclusiva como apetitoso bocado para o seu auto consumo.
 

Non tería a máis mínima curiosidade por saber quen se oculta tras un pseudónimo con tan primoroso patronímico, salvo como é o caso, que tal alcume veña de ser utilizado como parapeto de anonimato mal intencionado, e así, tras un veo de incógnita, arrear contra destro e sinistro, con dicción expresa de identificación  das súas  vítimas propiciatorias. Isto xa non é tolerable, aquí falla a conduta e o estilo, e por tanto, a situación demanda destape, pois sería cómico se non resultase tráxico, que tras un halo de misterio,   un fantasmagórico personaxe tómese a incontinencia por norma, dedicándose a impartir recriminacións sen que os afectados teña razón de procedencia e por conseguinte,  identidade destinataria para  exercer o dereito de réplica.

Resulta que o tal Felipe do Muhiño na súa última moenda, excedeuse en demasía  e regulou a quenlla de forma desmedida facendo que atascase a moa da súa racionalidade, e ese foi o motivo  que presa do seu arrebato característico, tente impartir maxisterio sobre o funcionamento das organizacións empresariais da comarca.


Mire Vostede.!,  o mal exemplo que imputa aos representantes da patronal do noso ámbito xeográfico, non deixa ser  un atrevemento carente de fundamento e espido de rigor, pois á marxe de pluralidade de criterios que poidan diferencialas, todas e cada unha das formacións empresariais da comarca están conformadas por emprendedores, activistas comprometidos na xeración de emprego e na promoción da riqueza, que contra vento e marea, con tenacidade e empeño,  seguen mantendo o tipo a pesar da tempestade permanente  que desatou unha clase políticas incompetente e furibunda.


Por tanto, entendo que o muiñeiro debese  pór unha dose de racionalidade na súa cabeza   e expurgar obsesións, pois  o procedente sería realizar  unha repartición equitativa de responsabilidades, e dirixir os dardos  contra os  verdadeiros responsables  do cataclismo comarcal, que ben seguro non resultan ser os empresarios, por tanto folgan esas manifestacións súas, na que vén de afirmar  que as decisións en problemas de aquí téñenas que tomar outros”, pois aínda sendo certas, tal afirmación  resulta  adxudica  a consignatario equívoco.

  Se é certo que a  subordinación ao esóxeno  foi norma  asidua  do devir comarcal, sendo significativo a submisión dos cargos públicos do PSOE que xa fóra en condición de alcaldes, deputados, executivos de confianza ou afíns sindicalistas,  no canto de facer gala  de autoridade e imporse na defensa  dos dereitos e o futuro da cidadanía  da nosa contorna,  engurráronse  ás determinacións dos seus superiores en rango, asumindo sen rechistar as rebaixas  impostas desde  a madrileña sede de Ferran, e eses sinistros personaxes  que non os empresarios,  son quen verdadeiramente debesen ser o suxeito das  críticas


Xa que logo, o intrépido  muiñeiro no canto de gastar  a súa pólvora en salvas, en razón aos prexuízos ocasionados ao noso devir polos verdadeiros responsable que para nada  resultan ser   os Srs. Rilo, Pérez ou Franco,  senón entre outros, o ex alcalde e ex deputado  Couce Pereiro, como tamén  un ex director de factoría, e igualmente un ex gobernador civil, etc, etc; a eles, que non a outros. é a quen debe  esixirlles responsabilidades polo abandono de obrigacións, ao  admitir que as decisións sobre  problemas  xenuínos fósenlles impostas por terceiros foráneos co seu propio asentimento  e cuxo lamentable resultados segue sendo o  desagradable  escaparate expositivo  das nosas miserias.


Finalizo pondo luz ás súas dúbidas, e ao efecto confírmolle  que os empresarios se teñen  debidamente representados seus intereses, por tanto,  agardo que esta receita sírvalle como referente de reflexión e mude aos destinatarios do súa moenda, pois na actualidade,  está  vostede a comportarse   como aquel muiñeiro do diaño que da fariña  facía  salvado. 

E teña por sentado que quen esto  recomenda, non comulga con rodas de muiño

No hay comentarios:

Publicar un comentario